Στα δίχτυα του διαδικτύου

Του Sang Ngo* Η πρώτη γενιά των ΜΜΕ (εφημερίδες, περιοδικά, πρακτορεία ειδήσεων) επικονιάζεται από τη δεύτερη (ραδιόφωνο, τηλεόραση) όταν επιχειρεί να ανταγωνιστεί την τρίτη..
Στα δίχτυα του διαδικτύου Photographer John-Mark Kuznietsov via unsplash.com Creative Commons CC0 license
7 May, 2014
Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn

Ο αγώνας για τον ανασχεδιασµό του δελτίου ειδήσεων

Η πρώτη γενιά των ΜΜΕ (εφημερίδες, περιοδικά, πρακτορεία ειδήσεων) επικονιάζεται από τη δεύτερη (ραδιόφωνο, τηλεόραση) όταν επιχειρεί να ανταγωνιστεί την τρίτη..

Του Sang Ngo*
Μετάφραση: Μαρίνα Τζόκα

Ενώ τα τρία μεγάλα δίκτυα (ABC, CBS, NBC) αγωνίζονται να προσαρμοστούν στον κόσμο της παροχής υπηρεσιών κατόπιν απαίτησης (on-demand) μέσω κινητής τηλεφωνίας, μέσα από μια σειρά πειραμάτων σε εξέλιξη επιχειρείται ο επαναπροσδιορισμός της μορφής και του τρόπου διάθεσης της διαδικτυακής βιντεοδημοσιογραφίας, καθώς επίσης και η αναδιάταξη του δελτίου ειδήσεων για τον 21ο αιώνα.

Μερικές από τις μεγαλύτερες επιχειρήσεις στο χώρο του έντυπου Τύπου συγκαταλέγονται ανάμεσα στους πιο ένθερμους πρωτοπόρους της βιντεοδημοσιογραφίας, στην προσπάθειά τους να μετατρέψουν τους αναγνώστες τους σε τηλεθεατές. Το 2010 οι New York Times λανσάρισαν το TimesCast, την καθημερινή διαδικτυακή προβολή των σημαντικότερων ειδήσεων αλλά και σύντομων, μονταρισμένων συζητήσεων μεταξύ των μελών του επιτελείου των Times απευθείας από το γραφείο σύνταξης.

Τον Ιούνιο, πρόσθεσαν κι ένα πρωινό δελτίο ειδήσεων για τον κόσμο των επιχειρήσεων, το Business Day Live. Οι NYT είχαν επίσης αρχίσει να πειραματίζονται με τις διαδραστικές βιντεοκλήσεις μέσω της πλατφόρμας Google+ Hangouts, με πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα τη ζωντανή συνομιλία με την πρέσβειρα του ΟΗΕ Suzan Rice, την οποία συντόνισε ο αρθρογράφος Nicholas Kristof και φιλοξένησαν οι NYT στην αρχική τους σελίδα στο διαδίκτυο, στις 17 Μαΐου του 2012.

Νωρίτερα τον ίδιο χρόνο, τo πρακτορείο Reuters λανσάρισε σε συνεργασία με το YouTube το Reuters TV, ως κανάλι του YouTube. Παρουσιάζει καθημερινά ποικίλα στιγμιότυπα με βίντεο – έναν συνδυασμό από ειδήσεις, συνεντεύξεις, σχόλια και, περιστασιακά, ζωντανές αναμεταδόσεις.

Η Guardian έχει αδιαμφισβήτητα αποδειχτεί η πιο τολμηρή εφημερίδα στον πειραματισμό της με το βίντεο. Πέρα από το σύνηθες μενού –αποσπάσματα συνεντεύξεων, ανακεφαλαίωση ειδήσεων, εύρεση, επιλογή και ταξινόμηση περιεχομένου– παρέχει μουσικές και κινηματογραφικές προτάσεις με τη χρήση πρωτότυπων βίντεο, συμβουλές για το σύγχρονο τρόπο ζωής και ταξι­διωτικούς οδηγούς με βίντεο προσομοίωσης για τους χρήστες tablet.

Δεν αποτελεί έκπληξη το γεγονός ότι οι αθλητικές ειδήσεις αποτελούν κι αυτές μέρος του μείγματος. Τρεις μέρες τη βδομάδα, το μεσημέρι, η The Boston Globe μεταδίδει ζωντανά στο διαδίκτυο το Boston Sports Live, ενώ η The Washington Post βγάζει στον αέρα το Post Sports Live μια φορά τη βδομάδα. (Επιπλέον η Post έχει ανακοινώσει ότι σκοπεύει να επεκτείνει δραστικά την παρουσίαση των ειδήσεων μέσω βίντεο, κυρίως με τη μορφή σύντομων, μονταρισμένων στιγμιότυπων).

Τον περασμένο χρόνο, η Wall Street Journal συνέβαλε αποφασιστικά στην προώθηση της βιντεοδημοσιογραφίας, δημιουργώντας 1.500 βίντεο το μήνα, που υποστηρίζονται από δεκαοκτώ διαφορετικές ψηφιακές πλατφόρμες. Στη βελτιωμένη του εκδοχή για iPad, το τετράωρης διάρκειας πρόγραμμά της WSJ Live μεταδίδεται ζωντανά όλες τις εργάσιμες μέρες. Τον Ιούνιο λανσάρισε και το Asia Today, που μεταδίδεται νωρίς το πρωί και επικεντρώνεται στις επιχειρηματικές και οικονομικές ειδήσεις της περιοχής, καθώς και το DC Bureau, μια εβδομαδιαία πολιτική εκπομπή που παρουσιάζει ο αρχισυντάκτης της εφημερίδας στην Ουάσινγκτον.

Οι «εξαρτημένοι», ωστόσο, από την ειδησεογραφία του επίσημου κέντρου εξουσίας της Ουάσινγκτον, σίγουρα δεν χρειαζόταν να περιμένουν τη Wall Street Journal, καθώς το Politico, επίσης, έστησε νωρίτερα την ίδια χρονιά έναν τηλεοπτικό σταθμό, που εκπέμπει από τα γραφεία του στο Άρλινγκτον της Βιρτζίνια. Τη βραδιά της «σούπερ Τρίτης» [Super Tuesday: Η επίσημη μέρα των προκριματικών εκλογικών αναμετρήσεων στις πολιτείες των ΗΠΑ, όπου δίδεται στους υποψήφιους των κομμάτων το χρίσμα για τις προεδρικές εκλογές], η κάλυψη της διαδικασίας εκλογής των υποψηφίων από το Politico Live μεταδόθηκε ζωντανά από την ιστοσελίδα του και συγχρόνως από το τηλεοπτικό δίκτυο του C-SPAN (Cable-Satellite Public Affairs Network). Κι έπεται συνέχεια από το Politico Live, καθώς οι προεδρικές εκλογές βρίσκονται προ των πυλών.

Κάνοντας μια αναδρομή στο παρελθόν, αν δεν θέλουμε να είμαστε αμνήμονες, οι πρώτες δειλές προσπάθειες των επιχειρήσεων του έντυπου Τύπου σε αυτό το χώρο, ήταν εγχειρήματα των φιντανιών της HuffingtonPost. Με την επίσημη ονομασία Planet Daily, ο καινούριος –και ακόμα μυστηριώδης– ειδησεογραφικός οργανισμός των συνιδρυτών της HuffPo, Ken Lerer και Eric Hippeau, θα ξεκινήσει αργότερα το καλοκαίρι, προσφέροντας στιγμιότυπα ειδήσεων με ζωντανά όσο και μαγνητοσκοπημένα βίντεο. (Σημείωση: Ο Lerer είναι μέλος του Εποπτικού Συμβουλίου του CJR).

Επιπλέον αυτό το καλοκαίρι σηματοδοτείται από το πολυαναμενόμενο λανσάρισμα του Huffington Post Live, με επικεφαλής τον Roy Sekoff, ιδρυτικό μέλος της HuffPo. Το κανάλι θα μεταδίδει το πρόγραμμά του ζωντανά από τα στούντιο της Νέας Υόρκης και του Λος Άντζελες, απασχολώντας περισσότερα από εκατό άτομα. Σχεδιάζει να παρέχει μέσω διαδικτύου ένα δωδεκάωρο καθημερινό, ζωντανό πρόγραμμα, με στόχο να γίνει δεκαεξάωρο στις αρχές τού επόμενου έτους. Το Huffington Post Live είναι ασυζητητί ο πιο φιλόδοξος νέος παίκτης στο χώρο της βιντεοδημοσιογραφίας.

Τέλος, το Sii.TV –ένα εγχείρημα παρουσίασης των ειδήσεων μέσω βίντεο από τον Saul Hansell, πρώην ρεπόρτερ τεχνολογικών θεμάτων στους New York Times και συντάκτη, για λίγο καιρό, στην HuffPo– υπόσχεται να συγκεντρώνει τα καλύτερα δείγματα βιντεοδημοσιογραφίας από την τηλεόραση και το διαδίκτυο, διανθίζοντάς τα με πρωτότυπα σχόλια.

Ταξιδιωτικοί οδηγοί, ζωντανές αναμεταδόσεις αθλητικών γεγονότων, Google+ Hangouts – το κοντινό μέλλον των επαγγελματικών δελτίων ειδήσεων θυμίζει «τσουβαλομαχία» προς άγνωστο προορισμό, όπου το ποθητό έπαθλο είναι τα υψηλά διαφημιστικά έσοδα και η συμμετοχή του κοινού.

Σε όλες αυτές τις προσπάθειες –είτε πρόκειται για tablet, έξυπνα τηλέφωνα ή το διαδίκτυο– τα κοινά εμπόδια είναι δύο: πώς να παραγάγεις βίντεο υψηλής ποιότητας με σχετικά χαμηλό κόστος (σε σύγκριση με τα τηλεοπτικά κανάλια), και πώς να εκπαιδεύσεις τον κόσμο να ενημερώνεται για τις ειδήσεις μ’ αυτούς τους νέους τρόπους. Πρόκειται για ένα ράλι προς το μέλλον της βιντεοδημοσιογραφίας.

Το έπαθλο για τον νικητή θα είναι να δει το όνομά του να φιγουράρει στο Google, κάθε φορά που κάνουν αναζήτηση του σχετικού όρου. CJR

* Ο Sang Ngo είναι συντάκτης στο παράρτημα του ειδησεογραφικού πρακτορείου RBC για την Ανατολική Ευρώπη, µε έδρα στο Κίεβο της Ουκρανίας.
Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn

Leave a Reply

Your email address will not be published.