Ποιο είναι το καλύτερο µοντέλο για έναν ψηφιακό ειδησεογραφικό οργανισµό;

Του C.W. Anderson * Ας συγκρίνουµε τρεις τοπικούς ψηφιακούς ειδησεογραφικούς οργανισµούς, που ξεκίνησαν έχοντας εξασφαλίσει την αρχική τους χρηµατοδότηση – και είχαν πολύ διαφορετική κατάληξη
Ποιο είναι το καλύτερο µοντέλο για έναν ψηφιακό ειδησεογραφικό οργανισµό; Photographer Tim Gouw via unsplash.com Creative Commons CC0 license
7 May, 2014
Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn
Του C.W. Anderson *
Μετάφραση: Δώρος Δωροθέου

Πολύ συχνά οι συζητήσεις γύρω από την εξέλιξη των ΜΜΕ μοιάζουν να παίρνουν τη μορφή σύγκρουσης ανάμεσα στους δημοσιογράφους της «παλαιάς σχολής», που βρίσκονται σε θέση άμυνας, και τους νιόβγαλτους και αλαζόνες γνώστες των νέων τεχνολογιών.

Όμως στα τέλη του 2009 οι δύο «κλίκες» ένωσαν τις δυνάμεις τους σε τρεις νέους ψηφιακούς ειδησεογραφικούς οργανισμούς, τους Chicago News Cooperative (CNC), Bay Citizen (ΒC) του Σαν Φρανσίσκο και Texas Tribune (TT), οι οποίοι συνδύασαν τις δυνατότητες που προσφέρει η νεότερη ψηφιακή τεχνολογία με την εμπειρία και την εγγύηση ποιότητας των επαγγελματιών δημοσιογράφων. Επίσης, οι τρεις αυτοί οργανισμοί συνεργάστηκαν και με τους New York Times (NYT), τροφοδοτώντας με ρεπορτάζ τις τοπικές εκδόσεις της εφημερίδας.

Τρία χρόνια αργότερα, μονάχα ένας απ’ αυτούς τους οργανισμούς επιβιώνει με την αρχική του μορφή. Η CNC έχει πλέον ξοφλήσει, αφού οι χρηματοδότες την εγκατέλειψαν για χάρη τής Chicago Sun-Times· η BC συγχωνεύτηκε με τον παλαιό, μεγαλύτερο οργανισμό Center for Investigative Reporting. Η TΤ, σύμφωνα με όλες τις ενδείξεις, διαγράφει μια επιτυχημένη πορεία. Παρόλο που, όπως είναι φυσικό, κάθε οργανισμός είχε να αντιμετωπίσει τις ιδιαιτερότητες της τοπικής αγοράς του, θα μπορούσε να αντλήσει κανείς από την εμπειρία τους ορισμένες χρήσιμες συμβουλές:

  • Εξασφάλισε σταθερή και μακροπρόθεσμη χρηματοδότηση, προσέχοντας μην εξαντλήσεις το αποθεματικό σου κεφάλαιο.
  • Μην βασίζεσαι ιδιαίτερα στα κληροδοτήματα.
  • Μάθε να αποφασίζεις γρήγορα αν το κύρος που σου προσφέρει η συνεργασία με κάποιο παραδοσιακό Μέσο Ενημέρωσης αξίζει την πίεση προκειμένου να ανταποκριθείς στις προσδοκίες του.
  • Ανακάλυψε το ανταγωνιστικό σου πλεονέκτημα κι επικεντρώσου σ’ αυτό!
  • Ανακάλυψε τρόπους να είσαι πρωτοπόρος στη νέα ψηφιακή πραγματικότητα – κάνε τη διαφορά. Η παραδοσιακή δημοσιογραφία, ακόμα κι αν έχει χαμηλότερο κόστος, μπορεί να μην αρκεί.

 

Chicago News Cooperative           Bay Citizen                                              Texas Tribune

Ιδρυτής/Διευθύνων σύμβουλος James O’Shea, πρώην εκτελεστικός διευθυντής της Chicago Tribune και πρώην αρχισυντάκτης της Los Angeles Times. Ο O’Shea τον πρώτο χρόνο εργάστηκε αμισθί. Ιδρυτής: Warren Hellman, χρηματιστής και φιλάνθρωπος. Πρώτος διευθύνων σύμβουλος: Lisa Frazier, σύμβουλος Επικοινωνίας. Κανείς από τους δυο τους δεν είχε προηγούμενη εμπειρία στη διοίκηση δημοσιογραφικών οργανισμών. Συνιδρυτές: John Thornton, επενδυτής επιχειρηματικών κεφαλαίων με έδρα το Τέξας και Evan Smith, διευθύνων σύμβουλος και αρχισυντάκτης, πρώην διευθυντής σύνταξης και εκτελεστικός αντιπρόεδρος της Texas Monthly.
 

Περιοχή ειδησεογραφικής κάλυψης

Σικάγο. Κόλπος του Σαν Φρανσίσκo. Τέξας (κεντρικά γραφεία στο Ώστιν).
Αποστολή Καθώς τα καθιερωμένα ΜΜΕ του Σικάγο οδηγούνταν στη χρεοκοπία, η CNC επιδίωξε να μεταφέρει την αυστηρότητα των παραδοσιακών ειδησεογραφικών οργανισμών στη διαδικτυακή δημοσιογραφία, εστιάζοντας αρχικά στην πολιτική και την παιδεία.

 

Η BC έλπιζε να καλύψει τα κενά που δημιουργήθηκαν στην κάλυψη των τοπικών ειδήσεων, του αθλητισμού και των τεχνών λόγω της συρρίκνωσης του κοινού των πατροπαράδοτων ειδησεογραφικών οργανισμών. Η αίθουσα σύνταξης εισήλθε στην ψηφιακή εποχή, παραμένοντας ωστόσο πιστή στο μοντέλο των έντυπων Μέσων. Η TT επέλεξε να επικεντρωθεί σχεδόν αποκλειστικά στο πολιτικό ρεπορτάζ γύρω από θέματα δημοσίου συμφέροντος. Αντί να υποκαταστήσει κάποιο αποτυχημένο Μέσο, προτίμησε να καλύψει δημοσιογραφικά νέους τομείς, παρέχοντας ψηφιακές υπηρεσίες.

 

Χρόνος έναρξης εργασιών Αύγουστος 2009.  

Σεπτέμβριος 2009 – η ιστοσελίδα της, ωστόσο, δεν λειτούργησε παρά το Μάιο του 2010.

Νοέμβριος 2009.
Συνεργασία με τους NYT  

Από το Νοέμβριο του 2009, η CNC παρήγαγε τέσσερις σελίδες, δυο φορές την εβδομάδα, για την τοπική έκδοση των NYT στο Σικάγο∙ το ίδιο περιεχόμενο εμφανιζόταν και στην ιστοσελίδα nytimes.com.

Από τον Ιούνιο του 2010 μέχρι τον Απρίλιο του 2012, η BC προσέφερε υλικό στην ειδική έκδοση των NYT για την περιοχή του κόλπου του Σαν Φρανσίσκο. Από τον Οκτώβριο του 2010, η TT δίνει στη NYT οκτώ κομμάτια την εβδομάδα∙ παρουσιάζονται κάθε Παρασκευή και Κυριακή στο ειδικό ένθετο της εφημερίδας για το Τέξας, καθώς και στην ιστοσελίδα nytimes.com.
Επιπλέον συνεργασίες  

Το CNC υπέβαλλε αίτηση να υπαχθεί σε καθεστώς μη κερδοσκοπικού οργανισμού, σύμφωνα με τον φορολογικό κώδικα των ΗΠΑ (501c3), χρίζοντας φορολογικό εκπρόσωπό του το τηλεοπτικό κανάλι WTTW. Όμως η διαδικασία μπλόκαρε, καθώς η εφορία χρονοτριβούσε γύρω από την ερμηνεία της «εκπαίδευσης του κοινού» ως αποστολής ενός μη κερδοσκοπικού ειδησεογραφικού οργανισμού.

Ο κρατικός ραδιοφωνικός σταθμός KQED υπήρξε από τα ιδρυτικά μέλη, αλλά αποχώρησε προτού λειτουργήσει η BC. Επίσης, η BC συνεργάστηκε με τη σχολή δημοσιογραφίας του UC-Berkeley, επιστρατεύοντας φοιτητές στο ρεπορτάζ.

 

Τον Ιούλιο του 2009 η TT εξαγόρασε το Texas Weekly, ένα διαδικτυακό ενημερωτικό δελτίο που ιδρύθηκε το 1984 και εστιάζει σε θέματα πολιτικής και διακυβέρνησης στο Τέξας. Η TT συνεργάζεται επίσης με τοπικούς τηλεοπτικούς σταθμούς και προσφέρει τη δυνατότητα πρακτικής εξάσκησης σε φοιτητές της σχολής δημο­σιογραφίας Medill.

 

Αρχική επένδυση  

Ίδρυμα MacArthur: 500.000 δολάρια (αργότερα, το ποσό διπλασιάστηκε).

Warren Hellman: 5 εκατομμύρια δολάρια.

 

John Thornton: 1 εκατομμύριο δολάρια.

 

 

 

Αρχική επιχορήγηση από το Ίδρυμα Knight

250.000 δολάρια (Δεκέμβριος 2010). 250.000 δολάρια (Δεκέμβριος 2009). 250.000 δολάρια (Αύγουστος 2009).
Επιπρόσθετες επιχορηγήσεις  

160.000 δολάρια, επιχορήγηση από το Media Development Loan Fund. Συνολικά: 2,7 εκατομμύρια δολάρια, από τα οποία περίπου 1,66 εκατομμύρια δολάρια προέρχονται από ιδρύματα, και τα υπόλοιπα από μέλη του διοικητικού συμβουλίου και την κοινοπραξία με τους ΝΥΤ.

 

3,7 εκατομμύρια δολάρια το Μάιο του 2010, από τρεις χορηγίες τού 1 εκατομμυρίου δολαρίων περίπου η καθεμιά, από τις οικογένειες Don Fisher, Jeff και Laurie Ubben και Diane Wilsey. Όταν συγχωνεύτηκε με το Center for Investigative Reporting το 2012, η χρηματοδότηση της BC ανερχόταν συνολικά στα 17,5 εκατομμύρια δολάρια. 3,7 εκατομμύρια δολάρια το 2009, από διάφορες πηγές. Συνολική χρηματοδότηση μέχρι τον Ιανουάριο του 2012, 11 εκατομμύρια δολάρια.

 

Άλλες πηγές εσόδων  

Η CNC υπολόγιζε σε αύξηση των εσόδων της από τις διαφημίσεις και τις συνδρομές των αναγνωστών της (104 δολάρια/έτος). Πράγματι, περίπου 400 από τους αναγνώστες της πλήρωσαν 175 δολάρια ο καθένας επί έξι μήνες για την κάλυψη των τοπικών εκλογών.

Η BC σχεδίαζε να υιοθετήσει ένα συνδρομητικό μοντέλο λειτουργίας και να αυξήσει τα έσοδά της μέσω κοινοπραξιών με άλλους ειδησεογραφικούς οργανισμούς.

 

Συμπληρωματικές πηγές εσόδων από τη διοργάνωση εκδηλώσεων και τις συνδρομές 3.000 μελών (σε ετήσια κλίμακα, από 10 έως 5.000 δολάρια).

 

Προσωπικό  

Ξεκίνησε με εφτά υπαλλήλους πλήρους απασχόλησης, και κατά τη διάρκεια της λειτουργίας της έφτασε τους είκοσι εργαζόμενους με καθεστώς πλήρους ή μερικής απασχόλησης.

 

Το Μάρτιο του 2012 οι εργαζόμενοι πλήρους απασχόλησης ανέρχονταν στους τριάντα.

 

Ξεκίνησε με έντεκα δημοσιογράφους (σε σύνολο δεκαέξι εργαζομένων)∙ το 2012 το προσωπικό ανερχόταν σε τριάντα τέσσερα άτομα, ανάμεσα στα οποία και δεκαέξι δημοσιογράφοι πλήρους απασχόλησης.
Ανταγωνιστές  

Οι καθημερινές εφημερίδες Chicago Sun-Times και Chicago Tribune, καθώς και η εβδομαδιαία The Chicago Reader. Επίσης, ο ραδιοφωνικός σταθμός WBEZ, που καλύπτει παρόμοιες ειδήσεις με την CNC.

Οι εφημερίδες San Francisco Chronicle, Oakland Tribune, San Jose Mercury News και East Bay Express. Επίσης, ο κρατικός ραδιοφωνικός σταθμός KQED (αρχικά, συνεταίρος).

 

Λόγω της μοναδικότητάς της στο οικοσύστημα των Μέσων Ενημέρωσης, λίγοι είναι οι άμεσοι ανταγωνιστές της – περιοδικά όπως το Texas Monthly, που καλύπτει την τοπική πολιτική σκηνή, και καμιά δωδεκαριά δημοσιογράφοι εφημερίδων πλήρους απασχόλησης, διαπιστευμένοι στην τοπική βουλή.

 

Ανταγωνιστικά πλεονεκτήματα  

Η Chicago Tribune βρισκόταν σε καθεστώς πτώχευσης από το 2008 μέχρι και πρόσφατα, ενώ η Chicago Sun-Times έχει χρεοκοπήσει από το 2009.

 

Όταν πρωτοξεκίνησε η BC, οι τοπικές εφημερίδες βρίσκονταν σε εξαιρετικά δυσμενή θέση (αν και όχι στον ίδιο βαθμό με τις εφημερίδες του Σικάγο).

 

Η TT, σε αντίθεση με τους ανταγωνιστές της που δεν είναι τόσο εξειδικευμένοι, επικεντρώνει όλες τις δυνάμεις της σε μια ξεκάθαρη αποστολή: την κάλυψη θεμάτων της δημόσιας σφαίρας του Τέξας.
Αδύνατα σημεία  

Η CNC άρχισε να παράγει περιεχόμενο για τους New York Times και το nytimes.com, προτού ακόμα αποκτήσει την προσωπική της ιστοσελίδα, με αποτέλεσμα να κατασπαταλώνται πόροι και να προκαλείται σύγχυση στους χρηματοδότες. Ξαφνικά ανακοινώθηκε ότι πωλείται η Sun-Times· το διοικητικό συμβούλιο της CNC αποφάσισε ότι ακόμα κι ένα αποδυναμωμένο Μέσο Ενημέρωσης κερδοσκοπικού χαρακτήρα αποτελούσε ασφαλέστερο «στοίχημα» από το λανσάρισμα ενός μη κερδοσκοπικού οργανισμού από το μηδέν.

Ο αρχισυντάκτης Jonathan Weber δήλωσε στο Nieman Journalism Lab ότι η συνεργασία της με τους NYT, ώθησε την BC να ακολουθήσει την πεπατημένη, εστιάζοντας στην ανακύκληση της εβδομαδιαίας ειδησεογραφίας αντί στη δημιουργία νέων ειδησεογραφικών εφαρμογών ή καινοτόμων προγραμμάτων στο πλαίσιο της δημοσιογραφίας των δεδομένων (database report­ing projects). Επιπλέον, η κάλυψη των πολιτιστικών θεμάτων αλλά και των έκτακτων γεγονότων απομυζούσε τους διαθέσιμους πόρους.

 

Ο Bill Minutaglio, γράφοντας στο ανταγωνιστικό έντυπο Texas Monthly για την TT, την επέκρινε για «σχολαστικισμό», «περιορισμένη και ασυνεπή αφηγηματική εμβέλεια» καθώς και «έλλειψη πολυμερούς ερευνητικού έργου». Μέχρι στιγμής, όμως, η ιστοσελίδα της ΤΤ γνωρίζει επιτυχία, τόσο επιχειρηματικά όσο και δημοσιογραφικά. Δεν είναι ξεκάθαρο, ωστόσο, ποιος είναι ο αντίκτυπός της στα πολιτικά δρώμενα του Τέξας.
Μυστικό της επιτυχίας Η CNC πίστευε ότι θα κατόρθωνε να στήσει μια βιώσιμη επιχείρηση, αν απλώς παρουσίαζε ψηφιακά τις «παραδοσιακές» ειδήσεις. Οι έμπειροι δημοσιογράφοι που εγγυούνταν το υψηλό επίπεδο του Μέσου, θα ήταν πόλος έλξης για τους αναγνώστες αλλά και τις διαφημίσεις, χωρίς τα πάγια έξοδα της έντυπης έκδοσης.

 

Όπως η CNC, η BC πίστευε ότι το κλειδί της επιτυχίας ήταν σε μεγάλο βαθμό το παραδοσιακό αφηγηματικό ρεπορτάζ, απαλλαγμένο από το κόστος της εκτύπωσης. Σε αντίθεση με την CNC, η BC επιπλέον κάλυπτε έκτακτες ειδήσεις και πολιτιστικά γεγονότα, ευελπιστώντας ότι με αυτό τον τρόπο θα διεύρυνε το κοινό της.

 

 

Παράλληλα με την απόλυτη προσήλωσή της σε θέματα δημόσιας πολιτικής του Τέξας, η ΤΤ αξιο­ποίησε δημιουργικά τα δεδομένα της δημοσιογραφικής έρευνας, «ανεβάζοντας» εκτεταμένες βάσεις δεδομένων με εύχρηστους μηχανισμούς αναζήτησης γύρω από διάφορα θέματα (μισθοδοσία δημοσίων υπάλληλων, βαθμολογία σχολείων, κ.ά.), οι οποίες δεν είναι αυστηρά προσδεμένες στη ροή των ειδήσεων και προσελκύουν σταθερούς αναγνώστες. Σύμφωνα με τον αρχισυντάκτη Evan Smith, ένας στους τρεις χρήστες επισκέπτονται την ιστοσελίδα για τις βάσεις δεδομένων της.

Παρούσα κατάσταση των οργανισμών  

Έκλεισε το Φεβρουάριο του 2012, αποτυγχάνοντας να λάβει επιχορήγηση, εν μέρει εξαιτίας των ανησυχιών για το κατά πόσο η εφορία θα της αναγνώριζε το καθεστώς του μη κερδοσκοπικού ειδησεογραφικού οργανισμού, ώστε να μην φορολογείται. Έκτοτε το διοικητικό της συμβούλιο εκτός από τη Sun-Times έχει εξαγοράσει και την Chicago Reader.

Συγχωνεύτηκε με το διάσημο Center for Inves­tigative Reporting το Μάρτιο του 2012 και λίγο αργότερα σταμάτησε τη συνεργασία της με τους NYT.

 

Eξακολουθεί να αναπτύσσεται, και όλες οι ενδείξεις είναι θετικές.

 

 

* Ο C.W. Anderson είναι επίκουρος καθηγητής στον τοµέα της Κουλτούρας των ΜΜΕ στο κολέγιο του Staten Island του Πανεπιστηµίου της Νέας Υόρκης. Το βιβλίο του Rebuilding the News (Ανασχηµατίζοντας το χώρο των Ειδήσεων) σχετικά µε την ψηφιακή δηµοσιογραφία στον 21ο αιώνα, κυκλοφόρησε τον Ιανουάριο του 2013 από την Temple University Press.
Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn

Leave a Reply

Your email address will not be published.