Κάλπη ως λύση

Η κάλπη ως λύση αλλά και ως εφαλτήριο προβλημάτων
Στη Γερμανία, την Αγγλία και την Ελλάδα οι κάλπες αποτύπωσαν μια εντελώς νέα ισορροπία πολιτικών δυνάμεων κι έδωσαν έναυσμα για απρόβλεπτες ανατροπές του εσωτερικού πολιτικού σκηνικού

Η πάγια αρχή ότι η κάλπη αποτελεί απάντηση σε πολλά ερωτήματα, αλλά και απαρχή άλλων ερωτημάτων, αυτήν τη φορά – ας πούμε στις ευρωεκλογές της 26ης Μαΐου (23ης-26ης Μαΐου, αν το δει κάποιος διευρωπαϊκά) – επαληθεύθηκε με δυσάρεστα αποφασιστικό τρόπο.

Εκλογικά γραφήματα και ερωτήματα

Με βάση τα στοιχεία η πραγματική αποχή είναι μεταξύ 32 και 35% του εκλογικού σώματος στην Ελλάδα και όχι 42%. Το ερώτημα που προκύπτει και πάλι όμως είναι το εξής: γιατί καμία δημοσκόπηση δεν εμφανίζει τέτοιο ποσοστό δυνητικής αποχής.

Backfire

Περί πλαισίωσης του πολιτικού μηνύματος

Εν αναμονή λοιπόν των αναμετρήσεων, θα ήταν καλό οι κατά τόπους υποψήφιοι να παραδειγματιστούν από παρελθούσες επιλογές προώθησης πολιτικών μηνυμάτων, οι οποίες αντί να προωθούν στον στόχο της δικής τους εκλογής, μάλλον ωφέλησαν τους αντιπάλους τους.

Στην ουρά για τη σοσιαλιστική κάλπη

Η Βάλια Καϊμάκη κάνει έρευνα στην ουρά των προκριματικών εκλογών. Συζητάει με τους Παριζιάνους για τις επιλογές τους, τις προτιμήσεις τους και τα συνολικά θέματα που απασχολούν το εκλογικό σώμα.

Μια χαοτική προεκλογική καµπάνια και πέντε διεκδικητές

Ο Νίκος Σμυρναίος σχολιάζει τους πέντε διεκδικητές της γαλλικής προεδρίας και την χαοτική προεκλογική τους καµπάνια. Η ξενοφοβική και μισαλλόδοξη δεξιά βρίσκεται προ των πυλών της εξουσίας, παραδόξως όμως η γενικευμένη αβεβαιότητα δίνει και στην αριστερά μια ιστορική ευκαιρία. Θα μείνει άραγε μετέωρη;

Το ιξώδες της κάλπης και οι εκλογές της 20ης Σεπτεμβρίου

Πώς, μετά από μια τόσο ταραγμένη περίοδο, με κορύφωση την ακραία περιπέτεια της «τραπεζικής αργίας» και των capital controls, είχαμε μια τέτοια επικάλυψη του εκλογικού αποτελέσματος του Ιανουαρίου, με οριακές μόνο απώλειες για τον ΣΥΡΙΖΑ (και με διάσωση των ΑΝΕΛ);