Ουκρανία: χάος, προπαγάνδα και ψυχολογικές επιχειρήσεις
Ο πόλεμος στην Ουκρανία παρουσιάζει τα ίδια στοιχεία χάους και συνοδεύεται από έναν πόλεμο προπαγάνδας, όπως όλοι οι σύγχρονοι πόλεμοι.
Η δημοσιογραφία online
Ο πόλεμος στην Ουκρανία παρουσιάζει τα ίδια στοιχεία χάους και συνοδεύεται από έναν πόλεμο προπαγάνδας, όπως όλοι οι σύγχρονοι πόλεμοι.
Η τεχνολογία της εποχής μας αποτελούν το δυναμικό φέρον κύμα για την προπαγάνδα. Την ενισχύουν, της δίνουν την δυνατότητα διεύρυνσης σκοπών, ακροατηρίου, μέσων και διείσδυσης, με νέους τρόπους.
Μέσα από τα μάτια του Ντόμινικ Κάμινγκς παρακολουθούμε το στήσιμο της καμπάνιας, καθώς και το παρασκήνιο το οποίο οδήγησε στο αποτέλεσμα της επικράτησης του leave, από τις απαρχές της εκστρατείας μέχρι τη σύλληψη του συνθήματος «Take Back Control», ενώ γνωρίζουμε και τους ανθρώπους που εργάστηκαν για αυτό.
Η προσπάθεια εξακρίβωσης των στοιχείων τη στιγμή που οι μοναδικές πηγές πληροφόρησης – τουρκική κυβέρνηση και στενά διαπλεκόμενα τουρκικά Μέσα Ενημέρωσης – επηρεάζονται πολιτικά, αποτελεί πρόκληση για τους δημοσιογράφους που καλύπτουν την υπόθεση Κασόγκι.
Του Γιώργου Κέντα* Στις σύγχρονες κοινωνίες έχουν επικρατήσει ορισμένα στερεότυπα σχετικά με το φαινόμενο της προπαγάνδας, τα οποία δημιουργούν λανθασμένες εντυπώσεις. Υπάρχει γενικά η αντίληψη ότι η προπαγάνδα είναι ένα μέσο παραπλάνησης της κοινής γνώμης, το οποίο χρησιμοποιείται κυρίως από δικτατορικά ή απολυταρχικά καθεστώτα, ή ακόμα από υπανάπτυκτα δημοκρατικά κράτη.
Τι ρόλο έπαιξαν τα Μέσα Ενημέρωσης στο αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος της 5ης Ιουλίου 2015; Υπάρχει ελευθερία του Τύπου; Γιατί “έπεσαν” έξω οι δημοσκοπήσεις; Οι πρωταγωνιστές των ημερών απαντούν.
Της Μυρσίνης Δογάνη* Πώς εντοπίζεται ο φόβος; Πώς μπορούμε να τον αναγνωρίσουμε; Πώς τον αντιλαμβανόμαστε; Με λίγα λόγια: μπορούμε να μετρήσουμε το φόβο; Οι επιστήμες της Κοινωνικής Ψυχολογίας και της Επικοινωνίας μας προσφέρουν τα κατάλληλα εργαλεία για μπορούμε να διερευνήσουμε εμπεριστατωμένα τα φοβικά μηνύματα.
Ποια είναι τα χαρακτηριστικά του κοινωνικού φαινομένου της προπαγάνδας και πώς αυτή ορίζεται. Ποιος είναι ο απώτερος στόχος της και τι προϋποθέσεις χρειάζεται για να καλλιεργηθεί, αλλά και να έχει αποτελεσματικότητα.
Του Αχιλλέα Κ. Αιμιλιανίδη* Η εμμονή στην προβολή του κυπριακού ζητήματος ως διακοινοτικού αντί ως προβλήματος εισβολής και κατοχής έχει ως στόχο την εξαίρεση της Τουρκίας από το όποιο μερίδιο ευθύνης για τη μη λύση