Ο Νίκος Σμυρναίος σχολιάζει τους πέντε διεκδικητές της γαλλικής προεδρίας και την χαοτική προεκλογική τους καµπάνια. Η ξενοφοβική και μισαλλόδοξη δεξιά βρίσκεται προ των πυλών της εξουσίας, παραδόξως όμως η γενικευμένη αβεβαιότητα δίνει και στην αριστερά μια ιστορική ευκαιρία. Θα μείνει άραγε μετέωρη;
Των Μάνου Τάκα και Αθανασίου Ν. Σαμαρά* Στις 12 Φεβρουαρίου 2012 ολοκληρωνόταν η συζήτηση για το Μνημόνιο ΙΙ. Η συγκεκριμένη έρευνα εστιάζει στον λόγο των ελλήνων πολιτικών: πώς ορίζουν τα προβλήματα και πού αποδίδουν τα αίτια για τις έκτακτες πολιτικές αποφάσεις.
Πώς, μετά από μια τόσο ταραγμένη περίοδο, με κορύφωση την ακραία περιπέτεια της «τραπεζικής αργίας» και των capital controls, είχαμε μια τέτοια επικάλυψη του εκλογικού αποτελέσματος του Ιανουαρίου, με οριακές μόνο απώλειες για τον ΣΥΡΙΖΑ (και με διάσωση των ΑΝΕΛ);
…ας μην παραπονιόμαστε που το πολιτικό «μας» σύστημα παραδίδεται τόσο χαλαρά στη σαγήνη της επικοινωνίας αντί για τη δύσβατη πορεία της ίδιας της πολιτικής.
Της Βίβιαν Ευθυµιοπούλου * Το φλεγόμενο «Αττικόν» την τραγική νύχτα της Κυριακής 12 Φεβρουαρίου 2012, ενώ στη Βουλή ψηφιζόταν το δεύτερο μνημόνιο, είναι μια εικόνα που έχει συμβολοποιηθεί έντονα και δίνει κι έναν αναπόδραστο χαρακτήρα επικαιρότητας, δηλαδή εφήμερου.
Του Λευτέρη Κουσούλη* Η βία αναπτύσσεται πάντοτε μέσα σε ένα φαύλο κύκλο που αενάως την τροφοδοτεί, σε μια δυναμική που όχι μόνο δεν οδηγεί σε μία πιθανή ειρήνευση, αλλά εγγενώς πυροδοτεί το αντίθετό της. Μέσα από αυτή την οδό της ακραίας απειλής και ταυτόχρονα, της ανάγκης συνύπαρξης των ανθρώπων, επινοείται η πολιτική.
Πέμπτη 23 Ιουνίου 2016. Οι πολίτες του Ηνωμένου Βασιλείου επιλέγουν την έξοδο της χώρας τους από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Οι αναλυτές σπεύδουν να κατονομάσουν τα αίτια: εξαπάτηση, ξενοφοβία, άγνοια. Μήπως βιαζόμαστε; Μάλλον ναι. Οι αιτίες είναι μάλλον βαθύτερες και πολύ πιο σύνθετες.
Η αποχή δεν έρχεται μόνη, αλλά συνοδεύεται από αλλαγές στους πολιτικούς συσχετισμούς. Το φαινόμενο δεν είναι τοπικό. Εντείνεται ιδιαίτερα τα χρόνια μετά το ξέσπασμα της κρίσης του 2007-2008 στις ΗΠΑ και στην Ευρώπη.
Ο Αντώνης Παπαγιαννίδης* καταγράφει την εκτίμησή του για την εξέλιξη της Ελληνικής Περιπέτειας.
Η Χρύσα Δαγουλά* αναλύει την έννοια της πολιτικής στήριξης (politicalendorsement) και πώς και πόσο επηρεάζει την αμεροληψία των ΜΜΕ και την ιδεολογία της δημοσιογραφίας.
Του Σταύρου Λυγερού* Διαπλοκή και Τύπος: Η διαπλοκή απέκτησε νέο περιεχόμενο.
Της Ελένης Μαυρούλη* Τα Μέσα δεν κατάφεραν να πείσουν την κοινή γνώμη ότι ο νόμος Ελ Κομρί πρέπει να περάσει. Ούτε ότι τα συνδικάτα ευθύνονται για τη βία στους δρόμους. Αλλά κανείς δεν μπορεί να πει πως δεν το προσπάθησαν με κάθε τρόπο.